Για τη συγκέντρωση των Χρυσαυγιτών στη Θεσσαλονίκη στις 15/6

     Στις 15/6/2014 η Χρυσή Αυγή είχε προγραμματίσει συγκέντρωση στο Λευκό Πύργο. Έπειτα από αντιδράσεις διαφόρων οργανώσεων αλλά και του Δήμου, η συγκέντρωση της μετατίθεται για την Πλατεία Δυρραχίου μπροστά στο Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης. Εκεί πέρα καλέστηκε κατευθείαν αντιφασιστική συγκέντρωση η οποία πραγματοποιήθηκε στην είσοδο του Σταθμού και είχε μεγάλη επιτυχία καταφέρνοντας να εκνευρίσει τους φασίστες, ενώ στη συνέχεια έγινε και πορεία στο κέντρο της πόλης και ενημέρωση στους κατοίκους της. Αυτά σε γενικές γραμμές. Πάμε στα πιο "πιασάρικα".

     Όλοι γνωρίζουμε πόσο γκεμπελίσκοι είναι οι Χρυσαυγίτες. Μετρ στην προπαγάνδα, αναφέρουν τα γεγονότα όπως θέλουν, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα με σκοπό να πείσουν τους αφελείς που δε θα μπουν στη διαδικασία να ψάξουν για να εξακριβώσουν την αλήθεια. Έτσι λοιπόν, στην παρακάτω φωτογραφία, σύμφωνα με το site τους (δυστυχώς βρώμισα το λάπτοπ μου) βλέπουμε "Χιλιάδες Εθνικιστές (που) έχουν συγκεντρωθεί στην πλατεία Καραϊσκάκη για να δηλώσουν άλλη μια φορά πως δεν δέχονται κανέναν συμβιβασμό για την Μακεδονία μας και ότι τα σχέδια των ανθελλήνων και των πατρόνων τους στην Ελλάδα δεν θα περάσουν!".

     Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Σίγουρα όχι. Αυτός που τράβηξε τη φωτογραφία γνωρίζει σίγουρα πώς να αποδώσει βάθος και όγκο στη φωτογραφία. Αν παρατηρήσουμε καλά, βλέπουμε ότι η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από το κέντρο, σε κοντινή απόσταση από το κοινό και από υπερυψωμένη θέση, έτσι ώστε να φαίνεται συγκεντρωμένος κόσμος στις άκρες (αφού στο κέντρο έτσι κι αλλιώς είχε κόσμο, πάντα στο κέντρο κάθονται και οι περισσότεροι). Μπορούμε βέβαια να δούμε και το βίντεο που έχει τραβήξει κάποιος/α σύντροφος/ισσα και παρατίθεται ακριβώς από δίπλα όπου φαίνεται πόσο λίγοι είναι αφού κάνει ένα πανοραμίκ από δεξιά προς αριστερά. Αλλά ως γκεμπελίσκοι, τα 400 άτομά τους τα παρουσίασαν ως χιλιάδες.

     Επίσης, είναι τόσο ανίδεοι και ανιστόρητοι που χρησιμοποίησαν από τα ηχεία τους το "Μπήκαν στην πόλη οι Οχτροί" του Νίκου Ξυλούρη. Φυσικά και οι αντιφασίστριες/στες δεν αφήσαμε αυτή την πρόκληση να περάσει έτσι και αρχίσαμε να γιουχάρουμε και να φωνάζουμε συνθήματα. Μόνο για τα ηλίθια εμβατήρια σας και για Νότη Σφακιανάκη είστε ρε, τον Ξυλούρη δε θα τον πιάνετε στο στόμα σας και ειδικά ένα τέτοιο τραγούδι που είναι και κατά της Χούντας.

     Ένα περιστατικό όμως που συνέβη και δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο είναι η πορεία των Χρυσαυγιτών. Αφού φύγαμε για να κάνουμε πορεία στο Κέντρο της πόλης, οι αστυνομικοί επέτρεψαν στους φασίστες να κάνουν πορεία στη δυτική πλευρά της πόλης, κάτω από το Σταθμό και στις γύρω γειτονιές. Εκεί πέρα, η πορεία των Χρυσαυγιτών έφθασε και έξω από τη Βίλα Πετρίδη που άνοιξε μετά από πολύ καιρό και φιλοξένησε τη μουσική παράσταση της ομάδας κρουστών "Κρούση". Μέσα στο χώρο υπήρχαν ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά με τους γονείς τους και πολλές γυναίκες. Οι φασίστες μαζεύτηκαν έξω από το χώρο και άρχισαν να πετάνε πέτρες και μπουκάλια με την αστυνομία να τους επιτρέπει κανονικά και απλά να ζητάει από τους διοργανωτές της εκδήλωσης στη βίλα Πετρίδη να τη σταματήσουν για να μην υπάρχουν θύματα!!!Και το πιο συνταρακτικό της όλης υπόθεσης είναι ότι όπως μου περιέγραψε μία φίλη μου που βρισκόταν εκεί, ένας φασίστας ούγκανος την ακολουθούσε μόλις έφυγε από το χώρο και αυτή κατατρομαγμένη πήγε σε ένα περίπτερο που ήταν κάποιοι άντρες και έβλεπαν έναν αγώνα ποδοσφαίρου για να μπορέσει να σωθεί!!! Τέτοιοι είναι οι φασίστες, μόνο σε γυναικόπαιδα ξέρουν να την πέφτουν, όπως κάνουν τόσο καιρό και με τους μετανάστες, όπου την πέφτουν 10 άτομα σε 1!!!

     Και ένα αστείο περιστατικό που συνέβη χθες: καθώς έχει ξεκινήσει η αντιφασιστική προς το κέντρο της πόλης, αντιλαμβάνομαι ότι δίπλα μου περνάει μια ηλικιωμένη κυρία γύρω στα 70, καλοντυμένη η οποία μοιάζει λίγο στα χαμένα. Ακολουθεί ο διάλογος που κάναμε:

-Εγώ: Γεια σας, είστε στην πορεία;

-Ηλικιωμένη: Ναι, είμαι με τον εγγονό μου αλλά τον έχασα.

-Εγώ : Πώς είναι ο εγγονός σας, άμα είναι να τον βρούμε.

-Ηλικιωμένη: Μαζί ήμασταν, αλλά τώρα δεν τον βλέπω. Οι αρχηγοί δε θα μιλήσουν;

-Εγώ: Ποιοι αρχηγοί;

-Ηλικιωμένη: Ο Κασιδιάρης, ο Ματθαιόπουλος, δεν τους άκουσα.

-Εγώ: Δεν είστε στη σωστή πορεία. Καλύτερα να φύγετε.

Η ηλικιωμένη στα χαμένα μένει πίσω και εγώ με την παρέα μου και όσους έχουν ακούσει το διάλογο να έχουμε πεθάνει στα γέλια. Ένας μάλιστα μου είπε γιατί δε ρώτησα τα στοιχεία του εγγονού και εγώ άρχισα να χτυπάω το κεφάλι μου που δεν είμαι τόσο ετοιμόλογος γιατί χάθηκε καλή ευκαιρία να μάθουμε τα στοιχεία ενός φασίστα. Πάντως η κατάσταση δεν είναι τόσο αστεία, γιατί εξαιτίας (και) αυτής της γιαγιάς υπάρχει τώρα ένας φασίστας εκεί έξω. Προφανώς και δε θα έδερνα ή δε θα φώναζα στη γριά,αλλά τι άλλο να έκανα; Εξάλλου, ήταν και στα χαμένα. Πάντως αυτή η γυναίκα ψηφίζει. Άλλος ένα λόγος που πάμε κατά διαόλου.

Τι μου έμαθε ο πρώτος γύρος δημοτικών και περιφερειακών εκλογών

                                           ( Η αφίσα του δημοψηφίσματος για το νερό στη Θεσσαλονίκη.                                           Η εικόνα της Ελλάδας όπως θα έπρεπε να είναι )

                                                  ( Η Ελλάδα όπως πραγματικά είναι )

     Αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό να κάνει προπαγάνδα σε κανένα κόμμα ούτε σε κανένα πρόσωπο μεμονωμένα. Στην ουσία δε ξέρω καν γιατί το γράφω. Ενώ θα έπρεπε να σχολιάζω περιχαρής το συντριπτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του νερού στη Θεσσαλονίκη, το οποίο μάλιστα το έζησα και από πρώτο χέρι, σχολιάζω τη νοημοσύνη των Ελλήνων ψηφοφόρων. Αντί να κάθομαι και να πανηγυρίζω που το 98% του λαού της Θεσσαλονίκης δε θέλει να ιδιωτικοποιηθεί το νερό, εγώ κάθομαι και αραδιάζω ιδέες για τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών.

     Τι έμαθα από τον πρώτο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών; Τίποτα. Ο τίτλος είναι παραπλανητικός γιατί στην ουσία οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δε μου έμαθαν τίποτα καινούριο. Ή μάλλον, μου έμαθαν δύο πράγματα. Ότι οι δημοτικές ( κυρίως ) αλλά και οι περιφερειακές εκλογές είναι σαν τις εκλογές του 15μελούς στα λύκεια όπου ψηφίζεις αυτόν που ξέρεις πιο καλά ή αυτόν που πιστεύεις ότι θα σε βολέψει. Επίσης, μου έμαθαν ότι οι Έλληνες επιβεβαιώνουν τον κανόνα που τους θέλει ηλίθιους. Αν ήμασταν ένας λαός με συνείδηση, παιδεία και ήθος, σήμερα θα μιλάγαμε για τη μεγάλη αλλαγή που έχει έλθει με το να πέσουν σε χαμηλά ποσοστά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που μας καταστρέφουν εδώ και 40 χρόνια. Χωρίς να εννοώ ότι αν έβγαινε πρώτος ο Σύριζα,το ΚΚΕ ή ο Ανταρσύα σε κάποια μεγάλη περιφέρεια ή δήμο από την πρώτη εβδομάδα θα έπεφτε το σύστημα ή έστω θα τρόμαζε τους ισχυρούς, θα μπορούσε ωστόσο να τους ταρακουνήσει έστω και λίγο. Άλλα όχι. Ο Έλληνας είναι άβουλος, απαίδευτος και ακαλαίσθητος.

     Είναι άβουλος γιατί από το πρωί μέχρι το βράδυ, από τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τράπεζες, έως τις καφετέριες και τα καφενεία, βρίζει συνέχεια τους αχάριστους πολιτικούς, τα λαμόγια, που τον έχουν οδηγήσει σε αυτήν την παρακμιακή κατάσταση που βιώνει. Τους βρίζει συνέχεια για 4 συνεχόμενα χρόνια, αλλά όταν έρχεται η ώρα των εκλογών, πάει και ψηφίζει ξανά τους ίδιους και τους ίδιους, που απλά του τάζουν μια θεσούλα για το παιδί του και την οποία δεν εκπληρώνουν ποτέ. Ενώ για χρόνια έχει βιώσει αυτήν την κοροϊδία, αυτός είναι άβουλος και αντί να τους γυρίσει την πλάτη, εξακολουθεί και τους ψηφίζει.

     Είναι και απαίδευτος γιατί ψηφίζει άτομα χωρίς καν να γνωρίζει τι πρεσβεύουν. Στηρίζει τη νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση των Χρυσαύγουλων, ενώ έχει αποκαλυφθεί ο παρακρατικός τρόπος με τον οποίο λειτουργεί καθώς επίσης και τα εγκλήματα που έχει διαπράξει. Η Χρυσή Αυγή κέρδισε ψήφους στην περιοχή που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας, στην περιοχή που δολοφονήθηκε ο Σαχτζάτ Λουκμάν και σε περιοχές όπου διάφοροι άνθρωποι έχουν δεχτεί επιθέσεις. Οι δικαιολογίες ότι τους ψηφίζουν οι Έλληνες επειδή είναι αγανακτισμένοι δε στέκουν πλέον. Τους ψηφίζουν επειδή ποτέ δεν είχαν παιδεία και επειδή ποτέ δεν έκατσαν να ασχοληθούν σοβαρά με ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Για να μην αναφερθούμε και στους μαφιόζους Μαρινάκη, Μπέο, Χρονόπουλο, που αν και γνωρίζουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι εγκληματίες, οι Έλληνες πήγαν και τους ψήφισαν.

     Τέλος, ο ελληνικός λαός είναι και ακαλαίσθητος. Εδώ δε χρειάζεται να επεκταθώ παραπάνω. Απλά θα αναφερθώ στον εμετικό δήμαρχο του Αμαρουσίου Γιώργο Παττούλη και στη γυναίκα του. Θα αναφερθώ επίσης και στον Ηλία Ψινάκη που εκλέχτηκε δήμαρχος Μαραθώνα από την πρώτη εβδομάδα, δείχνοντας ότι ο Έλληνας μια ζωή λάτρευε το κακής ποιότητας lifestyle.

    Και θα κλείσω το κείμενο με 2 λόγια για την Αριστερά. Πώς γίνεται ρε σύντροφοι να είμαστε όλοι κερδισμένοι; Γιατί σκέφτεστε μόνο τα ψηφαλάκια; Είδα χθες με προσοχή τις δηλώσεις από υποψηφίους διαφόρων κομμάτων της Αριστεράς και κυριολεκτικά κόντεψαν να μου πέσουν τα αυτιά. Όλοι ήταν χαρούμενοι που αύξησαν τα ποσοστά τους σε σύγκριση με τις προηγούμενες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Έβλεπα τον Σύριζα να πανηγυρίζει που θα έχει στο δεύτερο γύρο τη Δούρου και τον Σακελλαρίδη, χωρίς να βλέπει ότι στο σύνολο της χώρας απέτυχε παταγωδώς. Έβλεπα μέλη του ΚΚΕ για άλλη μια φορά να κατηγορουν τον Σύριζα, λες και αυτός είναι υπεύθυνος για όλα τα προβλήματα της χώρας. Έβλεπα μέλη του Ανταρσύα να χαίρονται που ξεπέρασαν το 2% πανελλαδικά ( αν και αυτό είναι όντως άθλος, με δεδομένο ότι δεν έχουν καθόλου τηλεοπτική προβολή όπως οι αντίπαλοί τους ). Κανείς από εσάς δεν είδε ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θριάμβεψαν στην υπόλοιπη Ελλάδα; Κανείς δεν είδε το ακραίο ποσοστό του Κασιδιάρη στην Αθήνα αλλά και του Παναγιώταρου στην Αττική; Κανένας δε νοιάζεται που θα έχουν αντιπροσώπους σε κάθε περιφέρεια;

    Κλείνοντας, αυτό που έχω να προσθέσω είναι ότι το παιχνίδι ( όσον αφορά τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ) είναι μάλλον χαμένο. Δυστυχώς, ίσως είναι και των Ευρωεκλογών, γιατί αδυνατώ να πιστέψω ότι κάποιος που στην περιφέρεια του θα έχει 2 υποψηφίους της Δεξιάς και θα πάει να τους ψηφίσει, μετά θα ψηφίσει κάποιον υποψήφιο της Αριστεράς. Επίσης, ας μη ξεχνάμε τον παράγοντα "Ποτάμι", που σίγουρα θα κλέψει ψήφους από τα αριστερά κόμματα ( για αυτό άλλωστε δημιουργήθηκε ). Τέλος, ας μη ξεχνάμε ότι στις Ευρωεκλογές υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη διάσπαση γιατί κατεβαίνουν και συνδυασμοι ( π.χ Σχέδιο Β' ) που κατεβαίνουν μόνοι τους, χωρίς συνεργασίες. Γενικά, αυτό είναι το πρόβλημα της Αριστεράς. Ότι δεν έχει μάθει να συνεργάζεται. Και αυτό ίσως μας φάει.

     ΥΓ. 1 Αν ήμουν Αθηναίος θα ψήφιζα Σακελλαρίδη και Δούρου του Σύριζα. Αν ήμουν Πατρινός, θα ψήφιζα τον Πελετίδη του ΚΚΕ. Τόσο απλά. Δε χωράνε πλέον άλλες μικρότητες.

     ΥΓ. 2 Είχε και ένα θετικό νέο η χθεσινή βραδιά. Ο Πάχτας είναι πλέον παρελθόν από το δήμο Αριστοτέλη. Έστω και με μικρή διαφορά, ο Μίχος είναι ο νέος δήμαρχος. Οι Χαλκιδικιώτες έδειξαν ότι ο Μπόμπολας μπορεί να χάσει. Ας μάθουμε από το παράδειγμά τους.

Φ.Ε.Τ. (Φοιτητικός Εκλογικός Τουρισμός) στα Ελληνικά Πανεπιστήμια

                                               

                 
                                 (Υπάρχει λόγος ήταν το κεντρικό σύνθημα της ΔΑΠ για τις φετινές εκλογές.
                                              Ακόμα και η Έλενα Παπαρίζου είναι μαζί τους )

     Η αγαπημένη μου εποχή στα πανεπιστήμια είναι η περίοδος των φοιτητικών εκλογών. Όλη η κατάντια της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται ξεκάθαρα μέσα στον μικρόκοσμο των πανεπιστημίων εκείνη την περίοδο. Eκτός από την κατάντια, φαίνεται φυσικά και η μερίδα των φοιτητών που όντως αγωνίζονται για να αλλάξουν κάποια πράγματα, αλλά υπάρχουν και αυτοί που, με πρόσχημα "εμένα με νοιάζουν μόνο τα θέματα της σχολής μου", επιβάλλουν την απολιτικοποίηση στα πανεπιστήμια. Υπάρχουν φυσικά και οι απαθείς Έλληνες που δε σηκώνονται από τους καναπέδες να ψηφίσουν γιατί δεν τους νοιάζει καν ή πάνε για κανά καφέ γιατί έχουν χάσει μάθημα.

                                          ( Κονκάρδα ΔΑΠ για να καταλάβουν τι ψηφίζεις,                                                                                             λες και δεν ξεχωρίζεις αλλιώς  )

     Πιο συγκεκριμένα, στα πανεπιστήμια θα δεις την ΔΑΠ, η οποία εφαρμόζει κατά γράμμα, όχι μόνο την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και τον τύπο ανθρώπου που θέλει να επιβάλει η τελευταία. Σταρχιδιστή, να παίρνει σημειώσεις χωρίς να πηγαίνει καν στα μαθήματα, μπουκάλια σε διάφορες μπουζουκλερί και μπαράκια, καμιά γκομενίτσα από δίπλα και ΚΥΡΙΩΣ να μην ενδιαφέρεται για τα κοινά και να μην πολιτικοποιείται. Αν ο Δαπίτης αρχίζει να πολιτικοποιείται υπάρχουν 2 δρόμοι: είτε να μπει μαζί με τους άλλους στα σκατά γιατί βλέπει το συμφέρον του γνωρίζοντας ότι σε λίγα χρόνια θα είναι βολεμένος είτε απλά θα φύγει από την ΔΑΠ.

                                    ( Μπλουζάκι η ΠΑΣΠ από μια κορασίδα που έχει αμέτρητα όνειρα. Άσχετο που                                                 το ΠΑΣΟΚ της τα γάμησε όλα, αυτή είναι μαζόχα και συνεχίζει )


     Το πιο παράδοξο φυσικά είναι η ύπαρξη της ΠΑΣΠ. Ανθρωπάκια που κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα με την ΔΑΠ απλά φοράνε πράσινα ρούχα και νομίζουν ότι είναι αριστεροί. Προκαλεί εντύπωση όχι μόνο ότι υπάρχουν ακόμα, παρόλο που το κανονικό ΠΑΣΟΚ διαλύεται καθημερινώς αλλά το ότι κατάφεραν σε ορισμένες σχολές να βγούνε πρώτη η δεύτερη δύναμη. Ούρλιαζαν κάθε φορά που ανοίγονταν ένα ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΠ και εκτύπωσαν ακόμα και μπλουζάκια. Ήθελα πραγματικά να τους ρωτήσω ποια είναι η άποψή τους για την Ελιά και τι πρέπει να γίνει στον κεντροαριστερό χώρο αλλά δεν ήθελα να τα φέρω τα παιδιά σε δύσκολη θέση.

     Πάμε τώρα και στους απολιτίκ. Αυτοί είναι και οι πιο επικίνδυνοι γιατί παρουσιάζονται ως άτομα που δεν έχουν κανένα κόμμα από πίσω και ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι η σχολή τους. Καταφέρνουν και προσεγγίζουν κόσμο γιατί πολύ απλά του μιλάνε για πράγματα που τον αφορούν άμεσα, χωρίς όμως να μπορούν να καταλάβουν και ότι η κατάσταση στην κοινωνία τους επηρεάζει περισσότερο. Θα συνεργαζόντουσαν με οποιονδήποτε απλά για να πάνε κόντρα στις αριστερές δυνάμεις, γιατί η ΔΑΠ δε νοιάζεται για αυτούς. Έχει τις σίγουρες ψήφους της, ενώ οι αριστερές παρατάξεις οφείλουν κάθε μέρα να ενημερώνουν τον κόσμο για το τι πρεσβεύουν. Οι απολιτίκ όμως, δεν είναι καθόλου απολιτίκ. Θέλουν να συνεχιστεί η απολιτικοποιήση του σχολείου και στο πανεπιστήμιο. Δε θέλουν ένα άτομο με κριτική σκέψη αλλά ένα άβουλο ανθρωπάκι που απλά να τον νοιάζει ο κώλος του. Κλείνοντας, όταν τους ρώτησα ποιος είναι ο στόχος τους, ένας εξ'αυτών μου απάντησε "πρώτα τα φοιτητικά και μετά βλέπουμε". Σιγά μη δούνε ποτέ.

     Αλλά αρκετά φλυαρήσαμε. Ώρα για πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Απολαύστε υπεύθυνα.

                                        ( Το ΠΑΣΟΚ και η ΠΑΣΠ μαζί του αποτελούν γροθιά στο κατεστημένο. Εμείς                                           μαζί τους, υψώνουμε τη γροθιά με τα συντρόφια )

                                         ( Η ΠΑΣΠ παλεύει εναντίον της ιδιωτικοποίησης, άσχετα βέβαια που η Διαμαντοπούλου με τον περίφημο νόμο της πρότεινε την ιδιωτικοποίηση. Μάχονται και κατά του φασισμού, παρόλο που αυτοί βοήθησαν να εκκολαφθεί το αυγό του φιδιού. Εκεί όμως που προσκυνώ είναι η διαπλοκή και η αδιαφάνεια. Τα παιδιά έχουν πολύ χιούμορ. )

                                         ( Μπλουζάκια της Δαπ μαζί με κωλοχαράδρα συντρόφου τους. Μπας και                                                            καταλάβεις ποτέ πόσο σκατά παράταξη είναι)

                                        ( Εντάξει κοπελιά το καταλάβαμε. Είσαι δαπίτισσα. Το ΟΕ υποδηλώνει πώς θα                                            φωνάζει τα συνθήματα γιατί δε το θυμόταν η καημένη )

                                        ( Δαπίτες όρθιοι στα θρανία, αφού δε γνωρίζουν ότι αυτά έχουν και άλλη                                                                                       χρησιμότητα )

                                         ( Πασπ Ιταλικού Α.Π.Θ. και η Πασπ είναι πρώτη δύναμη. Το μόνο που σώζει                                                     την όλη κατάσταση είναι ότι ψήφιζαν λίγα άτομα )

                                         ( Η Πασπ είναι πρώτη δύναμη και στο Γερμανικό του Α.Π.Θ. με 109 ψήφους.                                              109 άτομα ψήφισαν Πασπ σε μία σχολή. Ζουν ανάμεσά μας )

                                         ( Ένα ψηφοδέλτιο που δυστυχώς δεν κατέβηκε. Κρίμα. Θα σάρωνε )

                                         ( Η Πασπ ζητάει αλλαγή. Τα είπαμε και πιο πάνω. Τα παιδιά έχουν πολύ                                                                         χιούμορ και αυτοσαρκασμό )

5 Μαΐου 2010 : Ας μιλήσουμε για το θάνατο των τριών εργαζομένων στη Μαρφίν

     Υπάρχουν στιγμές που σημαδεύουν τις μνήμεςς μίας χώρας. Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και άλλα. Μία από αυτές τις στιγμές ήταν και η γενική απεργία της 5ης Μαΐου 2010, όπου πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι απέργησαν σε όλη την Ελλάδα ( το wikipedia βέβαια μιλάει για 120.000, δείγμα του ότι μάλλον το λήμμα το έχει βάλει μπάτσος αλλά δεν είναι αυτή η κουβέντα μας). Σε αυτή την απεργία που πραγματοποιήθηκε την ημέρα ψήφισης του πρώτου Μνημονίου δολοφονήθηκαν 3 άνθρωποι που εργάζονταν στη Μαρφίν από ρίψη μολότοφ μέσα στη τράπεζα.

     Ας πούμε πρώτα κάποια πραγματάκια στα γρήγορα για να τα θυμίσουμε σε όσους τα έχουν ξεχάσει: 1) όλες οι τράπεζες στην περιοχή του κέντρου είναι κλειστή αλλά η Μαρφίν του Βγενόπουλου είναι κανονικά ανοιχτή παρά τις απαγορεύσεις που είχαν γίνει, 2) το σκεπτικό για το οποίο η τράπεζα απασχολεί κανονικά τους υπαλλήλους σε μέρα πορείας που δεν υπάρχει περίπτωση να κατέβει κάποιος για να πάει στην τράπεζα δεν έχει απαντηθεί ποτέ και όχι μόνο αυτό, αλλά η τράπεζα από έξω φαίνεται κλειστή σα να μη λειτουργεί, 3) ο διευθυντής της τράπεζας δίνει εντολή ότι όποιος φύγει πριν τη βάρδιά του θα απολυθεί, 4) το κτίριο είναι παλιό και δεν υπάρχει σχέδιο διαφυγής σε περίπτωση πυρκαγιάς. Με όλα τα παραπάνω, σκάει η μολότοφ στη τράπεζα, οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν όλοι οι εργαζόμενοι να διαφύγουν από το κτίριο με αποτέλεσμα να θρηνήσουμε το χαμό τριών νέων ανθρώπων. Ο διευθυντής της τράπεζας αλλά και ο πρόεδρός της ο Βγενόπουλος δε συλλαμβάνονται ποτέ, ενώ και αυτοί που έχουν ρίξει τις μολότοφ δεν έχουν συλληφθεί ακόμα.

     Τα παραπάνω είναι όλα γνωστά. Γιατί τα αναφέρω τότε; Για να τονίσω μία άλλη πτυχή που έκανε την εμφάνισή της εκείνη τη μέρα και την κάνει κάθε φορά που συμβαίνει κάποιο περιστατικό το οποίο προκαλείται από τους εχθρούς της "τάξης και της ασφάλειας" . Μιλάω φυσικά για τα ΜΜΥΤ (Μέσα Μαζικής Υστερίας και Παραπληροφόρησης) και τους Νεοελληναράδες του καναπέ. Ας ξεκινήσουμε με τα ΜΜΥΤ. Την ίδια στιγμή που ξέσπασε το γεγονός, όλα τα Μέσα σπάνε την απεργία για να καλύψουν τα γεγονότα. Τρέχουν πίσω από τους συγγενείς των θυμάτων χωρίς καν να νοιάζονται για τη θλίψη τους. Δεκάδες τηλε-εισαγγελείς ξεσπάνε κατά των μπαχαλάκηδων αλλά και εναντίον των ίδιων των απεργιών, ενώ κατηγορούν όλο τον λαό που κατεβαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί και για τα δικαιώματά του. Κατηγορείται ολόκληρος ο χώρος της Αριστεράς αλλά και της Αναρχίας ότι φέρει ευθύνη για τη δολοφονία, ενώ εκείνο το διάστημα, άμα κάποιος πήγαινε να ψελλίσει κάτι για το Μνημόνιο, όλα τα παπαγαλάκια της Τηλεόρασης και του Τύπου του την έπεφταν για τους νεκρούς της Μαρφίν. Σήμερα, 4 χρόνια μετά από το θάνατο αυτών των 3 ανθρώπων, δε διάβασα ούτε ένα αφιέρωμα, ούτε ένα ρεπορτάζ για αυτούς τους ανθρώπους.

     Αλλά επειδή άνθρωπος είμαι και μπορεί να μου ξέφυγε κάποιο ρεπορτάζ, αυτό που δε μου ξέφυγε με τίποτα είναι η αντίδραση των Νεοελληναράδων τότε και σήμερα. Όταν μαθεύτηκε ο θάνατος των 3 ανθρώπων, όλο το facebook είχε κατακλυστεί από "ευαισθητοποιημένους" ανθρώπους που ήταν συντετριμμένοι για αυτό που έγινε και ζητούσαν τα κεφάλια αυτών που έριξαν τις μολότοφ. Μάλιστα, πάρα πολλοί δήλωναν ότι θα σκότωναν ακόμα και οι ίδιοι τους δολοφόνους των τριών νεκρών. Ακόμα και όσοι δε ζητούσαν τα κεφάλια τους, τουλάχιστον κατηγορούσαν όλους αυτούς που ήταν στην πορεία, ενώ μάλιστα διοργάνωναν ή στήριζαν events με αναμμένα κεράκια έξω από τη Μαρφίν και έκαναν ήσυχες διαμαρτυρίες (οι μόνες που έχουν κάνει φυσικά στη ζωή τους).

    Τι κάνουν όμως όλοι οι Νεοελληναράδες σήμερα, ανήμερα του θανάτου των τριών αυτών ανθρώπων; Όλοι αυτοί οι επαναστάτες του καναπέ, τι έβαλαν σήμερα στους τοίχους τους; Τραγουδάκια της Μπάολας και του Μπαντελίδη; Που θα πάνε διακοπές το καλοκαίρι; Όσον αφορά για τη Μαρφίν τι έβαλαν; ΤΙΠΟΤΑ; Μα αυτοί δεν κλαιγόντουσαν πριν 4 χρόνια τέτοια μέρα; Δεν ωρύονταν για τους δολοφόνους; Τώρα γιατί δεν έβαλαν κάτι; Δεν έβαλαν κάτι γιατί δε ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ. Ο Νεοελληναράς ξεχνάει πολύ εύκολα, δε ψάχνει ποτέ να βρει τις απαντήσεις στα διάφορα ερωτήματα (π.χ γιατί δε συνελήφθη ο Βγενόπουλος) και ακόμα δεν κάνει καν ερωτήσεις. Καταπίνει αμάσητο ό,τι του προσφέρει η τηλεόραση και απλά φωνάζει γιατί μόνο έτσι πιστεύει ότι θα αποδείξει το δίκαιό του. Δε θα σηκωθεί ποτέ από τον καναπέ για να διαμαρτυρηθεί και το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να ρίχνει κατάρες από το πληκτρολόγιο. Κάποτε έβριζε, τώρα ξέχασε.

    Είμαστε λαός χωρίς Μνήμη. Είμαστε επίσης λαός που εξαρτάται από την τηλεόραση και πιστεύει πώς Αυτή του λέει την αλήθεια. Αλλά κυρίως, είμαστε Υποκριτές, σε όλο μας το Μεγαλείο.

     ΥΓ. 1) Εγώ από τη μεριά μου έχω απλά να στείλω τα θερμά μου συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων, γιατί αυτοί είναι οι μόνοι που περνάνε το μεγάλο μαρτύριο.

     ΥΓ. 2) Καθώς έγραφα αυτό το άρθρο, έμαθα ότι βυθίστηκε ένα πλοίο έξω από τη Σάμο και ότι έχουν πνιγεί αρκετοί άνθρωποι. Αυτό βέβαια δε θα το πολυδείς στις ειδήσεις. Σκέψου γιατί.

Πάσχα και υποκρισία του Νεοέλληνα

    Νεοέλληνας. Αυτός ο απίστευτα υποκριτής άνθρωπος σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Από που να πρωτοξεκινήσεις; Από το γεγονός ότι θα είναι περήφανος για τους αρχαίους Έλληνες (τους αναφέρει και μάλιστα ως προγόνους του) αλλά δε θα έχει διαβάσει ούτε ένα βιβλίο για την αρχαιότητα, θα ακούει Πάολα και Παντελίδη και θα διαβάζει Χρυσηίδα Δημουλίδου; Από το γεγονός ότι κάθε φορά που βλέπει ένα άτομο με αναπηρία συγκινείται, αλλά παρόλα αυτά δεν έχει πρόβλημα να παρκάρει σε θέση Α.με.Α ή πάνω σε διάβαση αν είναι να φτάσει πιο γρήγορα στο ραντεβού του; Για να μη πούμε για το γεγονός ότι μπορεί να σε πρήζουν με τις ώρες για τα πολιτισμένα κράτη της Δυτικής Ευρώπης όπου δεν καπνίζει κανείς σε κλειστό χώρο, ότι δε θα δεις σκουπιδάκι κάτω στο δρόμο κλπ., ωστόσο, όταν πρόκειται για το Ελλαδιστάν, μια χαρά θα καπνίσει σε κλειστό χώρο, παραβλέποντας τη νομοθεσία, όπως επίσης μια χαρά θα πετάξει το σκουπίδι του στο δρόμο άσχετα αν υπάρχει κάδος κάθε 50 μέτρα κλπ. Αυτοί είμαστε σαν Νεοέλληνες ( δε μιλάω φυσικά για όλους τους πολίτες του ελληνικού κράτους, γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που δεν είναι υποκριτές και δεν ανήκουν στην κατηγορία των Νεοελλήνων ).

    Και φυσικά ο Νεοέλληνας δε θα μπορούσε να μην είναι υποκριτής και με τη θρησκεία την οποία υποστηρίζει. Η οποία είναι φυσικά η χριστιανική ορθοδοξία. Παρόλο που υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν τη διαμόρφωση μιας θρησκευτικής ταυτότητας ( οικογένεια, σχολείο, παρέες, κλπ. ), ο Νεοέλληνας δε θα ψαχτεί ποτέ ουσιαστικά με τη θρησκεία του. Θα υποστηρίζει κάτι για όλη του τη ζωή επειδή έτσι μεγάλωσε. Δεν έχει διαβάσει ποτέ τη Βίβλο αλλά μπορεί και την υπερασπίζεται με σθένος. Όταν του αναφέρεις κάποιο απόσπασμα από τα "ιερά του βιβλία" θα σου απαντήσει ότι βλασφημάς. Πιστεύει ακράδαντα στο "Πίστευε και μη ερεύνα" και είναι απολύτως λογικό γιατί η έρευνα μπορεί να ταρακουνήσει την πίστη του, και ποιος έχει καιρό για εσωτερικές αναζητήσεις.

     Ωστόσο, εγώ θέλω να σταθώ σε συγκεκριμένα περιστατικά για τα οποία είμαι σίγουρος ότι η πλειοψηφία όσων διαβάσει αυτό το άρθρο θα έχει υπάρξει μάρτυράς τους. Πρόκειται φυσικά για την υποκρισία του Νεοέλληνα κατά τη διάρκεια του Πάσχα και πιο συγκεκριμένα, από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης ως την Κυριακή του Πάσχα. Πριν ξεκινήσουμε, να αναφερθούμε φυσικά και στο γεγονός ότι ο Νεοέλληνας δε μπαίνει σε εκκλησία για κανένα λόγο τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, παρά μόνο στις μεγάλες θρησκευτικές εορτές ( Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστος, άντε και στην ονομαστική του εορτή), ενώ επίσης δε νηστεύει ποτέ, παρά μόνο τη μεγάλη εβδομάδα ( και αυτή συνήθως κουτσουρεμένη). Ξεκινώντας τώρα από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, ο Νεοέλληνας θα πάρει σβάρνα τις εκκλησίες και θα περνάει κάτω από τον επιτάφιο. Αυτό βέβαια το κάνουν οι πιο πωρωμένοι, οι υπόλοιποι δε δίνουν τόση σημασία στη Μεγάλη Πέμπτη, γιατί το χριστιανόμετρό τους θα πιάσει ταβάνι τις υπόλοιπες μέρες.

     Μεγάλη Παρασκευή και ο Νεοέλληνας χριστιανός εκστασιάζεται. Δεν τρώει κρέας όλη τη μέρα(!!!) και το βράδυ πηγαίνει στην περιφορά του επιταφίου. Προσωπικά, θεωρώ ότι στην περιφορά του επιταφίου αντικατοπτρίζεται ο χαρακτήρας του Νεοέλληνα. Κανένας δε νοιάζεται για το ίδιο το θρησκευτικό γεγονός που λαμβάνει χώρα, αλλά όλοι πηγαίνουν στην περιφορά. Γιατί; Μα φυσικά για να κουτσομπολέψουν τους πάντες και τα πάντα. Θυμάμαι ότι τα παλιά χρόνια που πήγαινα στην περιφορά, μάθαινα τα πάντα για τους πάντες. Ποιος χώρισε με ποια, ποια κεράτωσε ποιον αλλά και με ποιον, ποιος θα κατέβει στις εκλογές, ο ίδιος ο υποψήφιος ο οποίος θα πλάσαρε τον εαυτό του ως ο καλός οικογενειάρχης και χριστιανός, βουλευτές οι οποίοι όλη τη χρονιά δεν πατούσαν στην πόλη αλλά ερχόντουσαν στη περιφορά και πάει λέγοντας. Ο Νεοέλληνας φοράει τα καλά του, πηγαίνει στην περιφορά και εξαφανίζεται σε χρόνο dt με το που ο επιτάφιος φτάσει στην Εκκλησία και καταλήγει σε κάποιο μπαράκι.

     Εκεί, όμως, όπου η υποκρισία τερματίζει, φτάνει δηλαδή στο ανώτατο στάδιο, είναι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Ενώ η λειτουργία ξεκινάει από νωρίς, ο Νεοέλληνας θα πάει στην Εκκλησία γύρω στις 23:45, δηλαδή ένα τέταρτο πριν την Ανάσταση. Θα είναι ντυμένος στην τρίχα, λες και πηγαίνει για καλλιστεία, θα μιλήσει με τον οποιονδήποτε κάνοντας δημόσιες σχέσεις, θα τσουγκρίσει 2 αυγά με τους διπλανούς του αφού πάρει το "άγιο φως" και θα φύγει τρέχοντας σπίτι για να φάει τη μαγειρίτσα του. Συνήθως είναι στο σπίτι του στις 00:10, εκτός αν μένει λίγο πιο μακριά, πάντως ο χρόνος της αποχώρησης από την εκκλησία είναι τα πέντε με εφτά λεπτά. Αφού φάει τη μαγειρίτσα ( και όλα τα άλλα συνοδευτικά ), θα πάει στις μπουζουκλερί και τα κλαμπάκια για να γιορτάσει την "ανάσταση" του "θεανθρώπου" ως τις πρώτες πρωινές ώρες καταναλώνοντας άφθονο αλκοόλ. Την επόμενη, θα σηκωθεί και θα φάει το αρνάκι του, αφού μετά από τόση νηστεία, θέλει και λίγο κρέας.

     Και μια προσωπική εμπειρία: Όταν για πρώτη φορά ανακοίνωσα στην οικογένειά μου ότι δε θα πάω στην Ανάσταση, ξέσπασε ολόκληρος καυγάς στο σπίτι. Αντί να κάτσουν να ακούσουν τα επιχειρήματά μου γιατί δεν ήθελα να πάω σε αυτό το πανηγυράκι, καθόντουσαν και μου έλεγαν ότι έπρεπε να πάω στην Εκκλησία για να μη πει τίποτα ο κόσμος, μην πουν δηλαδή ότι δεν είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Το θεαθήναι δηλαδή πάνω απ'όλα. Δεν είμαστε δηλαδή ευτυχισμένη οικογένεια επειδή δε θα πήγαινα 20 λεπτά στην Εκκλησία. Ενώ οι άλλες που πηγαίνουν όλοι μαζί είναι τίγκα στην ευτυχία. Και όπως έγραψε κάποια ή κάποιος στο τουίτερ: "Μεγαλώσαμε με το τι θα πει ο κόσμος και τελικά ο κόσμος δεν είπε τίποτα".

    ΥΓ. 1) Το κείμενο αυτό δε θέλει να προσβάλει κανενός την ατομική πίστη, αλλά σκοπός του είναι να καυτηριάσει την υποκρισία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία. Αν μετά από αυτό το κείμενο έχεις θυμώσει ή νευριάσει, τότε ξαναδιάβασέ το και σκέψου τι από τα παραπάνω δεν ισχύει.

     ΥΓ. 2) Ο Νεοέλληνας γκαβλώνει να μιλάει με τις ώρες για τα πολιτισμένα δυτικά κράτη, αλλά δε θα αναφερθεί σχεδόν ποτέ στα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ένα εκ των οποίων είναι και ο σεβασμός στη διαφορετική πίστη ή μη πίστη του άλλου. Και ναι ρε γαμώτο, δε γουστάρω να ακούω κάθε μέρα τις καμπάνες, γκεγκε?

2 λόγια για τα βαριά ονόματα της ΝΔ για την Ευρωβουλή

     Με κάθε επισημότητα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας για τις επερχόμενες Ευρωεκλογές. Υποστηρίζει ότι είναι ενωτικό ψηφοδέλτιο και είναι, αφού έχει μαζευτεί το κάθε καρυδιάς καρύδι από όλους τους τομείς. Θα βρεις δημοσιογράφους, δικηγόρους, αγρότη(!!!), αρχιτέκτονα, ποδοσφαιριστή(!!!), αρχηγό της αστυνομίας και πάει λέγοντας. Επειδή όμως δε γνωρίζω κάποιους εξ'αυτών και κυρίως επειδή εκεί που υπάρχει το περισσότερο γέλιο είναι στους πιο γνωστούς (όχι ότι δε θα είναι φυντάνια και οι λιγότερο γνωστοί), ας κάνουμε μια ανασκόπηση των επιτευγμάτων των "μεγάλων" χαρτιών του Μαξίμου:

     Γιώργος Αμυράς: Δημοσιογράφος για πολλά χρόνια στην ΕΡΤ, τώρα συνεργάζεται με αυτόν που τον άφησε άνεργο (όχι για πολύ όπως φαίνεται). Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές κατέβηκε με δικό του συνδυασμό που είχε σχέση με το ποδήλατο και γενικότερα την οικολογία. Τώρα βέβαια συνεργάζεται με ένα κόμμα που στήριζε πάντα τους βιομήχανους, αδιαφορώντας για τα οικολογικά ζητήματα στην Ελλάδα.

     Ελίζα Βόζεμπεργκ: Απαράμιλλο στυλ και πάντα ντυμένη στην τρίχα, η Βόζεμπεργκ είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας (αν μένεις στην Εκάλη). Εμφανίζεται συνέχεια στα τηλεοπτικά κανάλια για να κάνει επίδειξη της θέσης της, αλλά ευρέως γνωστή έγινε μέσω της εκπροσώπησης της πολιτικής αγωγής των θυμάτων της 17 Νοέμβρη. Καταδικάζει τη βία απ'όπου και αν προέρχεται (εκτός αν πρόκειται για τον Γρηγορόπουλο, τον Φύσσα, τον Λουκμάν, τη βία της αστυνομίας κοκ.)

     Αναστάσιος Δημοσχάκης: Έφυγε ο Μπαλτάκος από τη Νέα Δημοκρατία και έπρεπε να βρουν κάποιον άλλον φασίστα για να μη χαλάσει το κόμμα. Ο Δημοσχάκης ήταν πρώην Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας και κολλητάρι του Βύρωνα Πολύδωρα. Έγινε γνωστός στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό με την υπόθεση της ζαρντινιέρας, όπου είχε ισχυριστεί ότι ο Αυγουστίνος Δημητρίου δεν είχε φάει ξύλο, αλλά είχε αυτοτραυματιστεί από πτώση σε ζαρντινιέρα, κάτι που διαψεύδεται πανηγυρικά από βίντεο που δείχνει τον ξυλοδαρμό του από μπάτσους. Ακόμα προβάλλουν σε υποθέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτό το βίντεο (στο εξωτερικό, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα).

     Θοδωρής Ζαγοράκης: Ο αγαπημένος μου. Σκεφτόμουν να γράψω ολόκληρο άρθρο με τα κατορθώματα του, αλλά μετά σκέφτηκα ότι σιγά μην αφιερώσω χρόνο για έναν άνθρωπο που το μόνο που έκανε σε όλη τη ζωή του ήταν να κλωτσάει μία μπάλα. Ανέκαθεν πουλούσε Παοκτσηδιλίκι, το πιο σημαντικό του επίτευγμα ήταν ότι σήκωσε το Ευro το 2004 και έκτοτε εξαργύρωνε αυτή του την επιτυχία σε όλους τους τομείς. Γυναικάς, lifestyle και δε συμμαζεύεται, έγινε και πρόεδρος στον ΠΑΟΚ, αλλά το μόνο που κατάφερε να κάνει ήταν να προωθήσει τους δικούς του και να γεμίσει την ομάδα με επιπλέον χρέη. Σίγουρα θα κερδίσει χιλιάδες ψήφους από Παοκτσήδες, ποδοσφαιρόφιλους αλλά και από το γυναικείο κοινό λόγω της εξωτερικής του εμφάνισης. Ότι πρέπει για τη Νέα Δημοκρατία ο Ζαγοράκης, που υποσχέθηκε ότι "ανταπεξελθόμαστε" σε αυτή την κατάσταση. Και εις ανώτερα.

     Μανώλης Κεφαλογιάννης: Ή αλλιώς "δεν έχω κάνει τίποτα στη ζωή μου και τρέφομαι μόνο από το κόμμα". Από μικρός χωμένος στα βαθιά της Νέας Δημοκρατίας, ανέβηκε με σταθερούς ρυθμούς τα σκαλοπάτια της εξουσίας, έτοιμος πάντα να κατασπαράξει όλους τους εχθρούς της παράταξης. Το κατάλληλο σκυλάκι που θα ήθελε ο κάθε πρόεδρος.

     Γιώργος Κύρτσος και Μαρία Σπυράκη: Στο λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, δίπλα στις λέξεις "έγκριτοι δημοσιογράφοι", έχει τις φάτσες αυτών των δύο. Πάντα μας "ενημέρωναν" πρώτοι για τις εξελίξεις στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας, ενώ εμφανίζονταν ως "αντικειμενικοί" στα παράθυρα των μεγάλων τηλεοπτικών καναλιών. Πάντα είχαν έναν υπερβολικό ζήλο όταν επρόκειτο για θέματα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αυτό μπορούσαμε να το αποδώσουμε και στο δημοσιογραφικό τους ταμπεραμέντο (ΝΟΤ!). Τώρα ελπίζω να κατάλαβες φίλε αναγνώστη, τι κουμάσια είναι οι δημοσιογράφοι.

     Μανώλης Μαυρομάτης: Ένας από τους πιο γνωστούς αθλητικούς δημοσιογράφους, ήταν και πρώην ευρωβουλευτής. Φήμες ότι δε ξέρει που βρίσκονται οι Βρυξέλλες δεν έχουν επιβεβαιωθεί ακόμα.

     Γιώργος Μομφεράτος: Η Νέα Δημοκρατία δεν παίζει ποτέ με το συναίσθημα. Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Για αυτόν τον λόγο επέλεξε και τον Μομφεράτο, γιο του δολοφονηθέντος επιχειρηματία και εκδότη της "Απογευματινής" Νίκου Μομφεράτου. Αν δεν κατάλαβες ακόμα ποιος είναι και του λόγου του, θυμίσου έναν λοβοτομημένο που καθόταν έξω από ένα κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας και έπρηζε τον κόσμο να μην αγοράσει το βιβλίο του Κουφοντίνα. Ναι,αυτός κατεβαίνει υποψήφιος!

     Σταύρος Ξαρχάκος: Ήξερα ότι δεξιοφέρνει, αλλά είναι κρίμα να βλέπεις έναν από τους καλύτερους Έλληνες συνθέτες να πέφτει τόσο χαμηλά. Η μόνη περίπτωση που πραγματικά με στεναχωρεί.

    Μέσα από αυτό το άρθρο ήθελα να αναφερθώ στα "βαριά ονόματα" της ΝΔ, αυτούς που λογικά θα μας εκπροσωπήσουν και στο Ευρωκοινοβούλιο. Γιατί τέτοιοι είμαστε σαν άνθρωποι, τέτοιοι "πολιτικοί" μας αξίζουν. Θα ρίξουν πολύ γέλιο οι Ευρωπαίοι.

     ΥΓ. 1) R.I.P. Φαήλος Κρανιδιώτης. Σε ξεπούλησε το κολλητάρι σου ο Σαμαράς. Τόσο χαζός είσαι τελικά.

     ΥΓ. 2) Τους αρνήθηκε μέχρι και ο Βελόπουλος. Ο Βελόπουλος ρε συ!!!Αχαχαχαχαχαχα!!!

Δυό λόγια για την επιστολή του Θεοδωράκη στον Βαρουφάκη

     Ο Ποταμίσιος Σταύρος Θεοδωράκης έστειλε μία ανοιχτή επιστολή-απάντηση στο φίλο του Γιάννη Βαρουφάκη που επίσης του είχε γράψει μία ανοιχτή επιστολή πριν από μερικές εβδομάδες. Δε θα έμπαινα καν στη διαδικασία να γράψω αυτό το άρθρο αν δεν υπήρχαν μερικά κομμάτια της επιστολής που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Να τονίσω ότι θα επισυνάπτονται πρώτα τα στοιχεία της επιστολής του Θεοδωράκη με πλάγια γράμματα και από κάτω ακριβώς ο σχολιασμός μου.

     "'Αργησα να σου απαντήσω γιατί είμαι συνεχώς εκτός. Τώρα ταξιδεύω με τρένο για τη Λάρισα και ελπίζω να μην με προδώσει η μπαταρία και να στείλω επιτέλους μια απάντηση στα όσα μου έγραψες."
     Ο Θεοδωράκης δείχνει ότι είναι συνέχεια στο δρόμο, δίπλα στον απλό πολίτη (ταξιδεύει μάλιστα με τρένο αντί για jet), φοβάται μην του τελειώσει η μπαταρία, ενώ μόλις τώρα βρήκε χρόνο να απαντήσει στον φίλο του (δημόσια πάντα), γιατί δεν έχει χρόνο ούτε για να κοιμηθεί. Καθόλου λαϊκισμός ως τώρα. Συνεχίζουμε.

     "Τα παράσιτα βέβαια δεν ζουν μόνα τους. Χρειάζονται ένα σώμα να τα τρέφει. Αυτό το σώμα στην Ελλάδα ήταν (και είναι, φοβάμαι) το κομματικό κράτος, που ικανοποιεί μικρά και μεγάλα συμφέροντα σε βάρος των πολλών αλλά και της ανάπτυξης. Ο υπάλληλος που τακτοποιεί με το αζημίωτο μια παρανομία, η επαγγελματική ομάδα που διαιωνίζει τα προνόμιά της, ο μεγαλοεπιχειρηματίας που εξασφαλίζει δουλειές από «πολιτικούς φίλους». Ο κορμός είναι πάντα κοινός. Το κομματικό κράτος. Πώς θα περιορίσουμε λοιπόν τον παρασιτισμό σήμερα και πώς θα τον εξαλείψουμε αύριο; Οι ηθικές διαβεβαιώσεις που δίνουν οι «παλιοί» δεν μας αρκούν."
    Σύμφωνα δηλαδή με τον Θεοδωράκη, για όλα τα προβλήματα της χώρας φταίει το κομματικό κράτος. Δε μας αναφέρει ποτέ όμως ποιο κομματικό κράτος εννοεί. Γιατί δεν κατονομάζει ξεκάθαρα ποιοι ήταν αυτοί που κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια, αλλά πετάει γενικά την έννοια "κομματικό κράτος"; Μήπως για να μας πείσει ότι ευθύνονται όλοι; Σε αυτό το ερώτημα μάλιστα, υποστηρίζει ότι "δεν του αρκούν οι ηθικές διαβεβαιώσεις που δίνουν οι «παλιοί»" ( το παλιοί μάλιστα το βάζει μέσα σε αγκύλες). Ποιοι "παλιοί" είναι αυτοί; Μετράνε και αυτοί που δεν έχουν κυβερνήσει; Μα πώς μπορούμε να ξέρουμε τι θα κάνουν άμα δεν τους έχουμε δει στη δράση; Υπονοεί μήπως την κλασσική καραμέλα ότι όλοι φταίνε το ίδιο, ανεξάρτητα αν είχαν εξουσία ή όχι;

     "Ξέρουμε όλοι ποιους χρηματοδοτούσαν οι κρατικές τράπεζες μετά τον Εμφύλιο μέχρι και την κρίση (αλλά και μέχρι σήμερα, σε κάποιες περιπτώσεις). Ξέρουμε ότι η κομματική ταυτότητα και η προσωπική σχέση με τον ηγέτη ήταν για δεκαετίες το διαβατήριο της «επιχειρηματικής» επιτυχίας."
     Ποιοι ξέρουμε Σταύρο Θεοδωράκη; Εγώ γιατί δε ξέρω; Γιατί δεν μας ενημερώνεις μιας και γνωρίζεις; Γιατί πετάς σπόντες διατηρώντας ένα γενικό και αόριστο μύθο; Εσύ δεν υπήρξες ποτέ δίπλα σε κάποιο κόμμα ή σε κάποιον ηγέτη;

     "Φίλε, το Ποτάμι γεννήθηκε τέλη Φλεβάρη. Γεννήθηκε έξω από το παλιό σύστημα εξουσίας και προσπαθεί να δομήσει μια νέα πρόταση, για μια νέα χώρα. Χωρίς κράτος αλωμένο από τα κόμματα. Με αξιολόγηση και αξιοκρατία. Χωρίς πολιτικούς, εξαρτημένους από τους οικονομικά ισχυρούς. Με αυστηρούς κανόνες διαφάνειας, που θα τους εξασφαλίζουν θεσμοί και όχι ευχολόγια"
     Λέει ο Σταύρος στον Βαρουφάκη, αποκαλώντας τον "φίλε" (είπαμε δεν υπάρχει λαϊκισμός!!!) ότι"το Ποτάμι γεννήθηκε έξω από τα παλιό σύστημα εξουσίας". Στην Ελλάδα του 2014 δεν γεννηθήκατε; Έχετε έρθει μήπως από άλλη χώρα και δεν το πήραμε πρέφα; Πιο κάτω αναφέρεις ότι "θα υπάρχουν αυστηροί κανόνες διαφάνειας, που θα τους εξασφαλίζουν θεσμοί και όχι ευχολόγια". Μα και αυτό που αναφέρεις ευχολόγιο δεν είναι; Που είναι η πρότασή σου; Ποια είναι η πρόταση σου; Μπαίνω στο site σου και λέτε μόνο τι θέλετε να αλλάξετε αλλά δεν λέτε το ΠΩΣ θα το αλλάξετε.

     "Όμως για να υπάρξει νέα οικονομία, ανάπτυξη και καθαρή έξοδος από την κρίση, θα πρέπει να συναινέσει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Τα άλλα κόμματα, για να μην δυσαρεστήσουν τα στελέχη τους που κυβερνούν ή περιμένουν να κυβερνήσουν, λένε «μπορούμε μόνοι μας». Εγώ λέω, κανείς δεν μπορεί μόνος του. Ούτε το «δεξιό 25%» μπορεί να αλλάξει τη χώρα, ούτε το «αριστερό 25%». Ο βούρκος θα τους καταπιεί. Η χώρα θα αλλάξει μόνο αν κινητοποιηθεί το 51% της κοινωνίας. Ένα πανίσχυρο μπλοκ πολιτικής εξουσίας, που θα πείσει και τους συμμάχους μας ότι έχουν να κάνουν με όλη την ελληνική κοινωνία"
    Ο Θεοδωράκης επισημαίνει ότι "η χώρα θα αλλάξει μόνο αν κινητοποιηθεί το 51% της κοινωνίας, ενα πανίσχυρο μπλοκ πολιτικής εξουσίας, που θα πείσει τους συμμάχους μας ότι έχουν να κάνουν με όλη την ελληνική κοινωνία". Ποιο είναι αυτό το 51% Σταύρο; Μήπως είναι αυτοί που πριν κατηγορούσες ότι έχουν εκμεταλλευτεί το κομματικό κράτος, όπως ο υπάλληλος, η επαγγελματική ομάδα κλπ.; Αυτό το 51% Σταύρο που ήταν τόσα χρόνια; Αλλάζει δηλαδή ο άνθρωπος από τη μια μέρα στην άλλη; Αυτοί με τις επιλογές τους δεν έφεραν τη χώρα εδώ που βρίσκεται σύμφωνα με το σκεπτικό σου; Επίσης, από πότε η πλειοψηφία έχει πάντα δίκαιο; Αν δηλαδή μέσα σε αυτή την πλειοψηφία βρίσκονται φασίστες, χριστιανοταλιμπάν, φιλελεύθεροι, συντηρητικοί,κλπ., εγώ με ποιον από όλους αυτούς έχω κοινά; Και τέλος, γιατί πρέπει να πειστούν οι σύμμαχοί μας ότι είμαστε ενωμένοι; Μήπως γιατί δεν έχεις σκοπό να αλλάξεις την υπάρχουσα κατάσταση αλλά να είσαι εξαρτημένος εσαεί από αυτούς;

    "(Έφτασα στον Δομοκό)
Σταύρος"     Να υποθέσω ότι μιας και είσαι στο Δομοκό θα επισκεφτείς και τις φυλακές υψίστης ασφαλείας που βρίσκονται εκεί πέρα ε; Ή αυτό δε βρίσκεται στην ατζέντα σου γιατί δεν πουλάει;

     ΥΓ. 1) Αναφέρει στο κλείσιμο του ότι απευθύνεται φιλικά στον Βαρουφάκη γιατί και εκείνος του έγραφε έτσι. Άμα ήθελες να απαντούσες φιλικά, ας του έστελνες ένα προσωπικό μέιλ. Επικοινωνιακά παιχνίδια κάνεις. Να έχεις το θάρρος να το παραδεχτείς.

     ΥΓ. 2) Όποιος θέλει να διαβάσει ολόκληρη την επιστολή του Θεοδωράκη, ας πάει στο protagon ή στην Athens Voice. Eγώ δε βρωμίζω το blog μου.